کثیری از علمای دینی، در اثر کبر و خودخواهی و استبداد و حب ریاست و تفرّد، صدمات فوق احصاء به دین و لطمات بی شمار به خلق وارد ساختند. اگر آن سلاطین جبار ظاهرا دیندار و عملا ضد آن، در سایه دین، به آن مقامات عالیه نائل شدند و جاه و مال و خدم و حشم بی حساب بدست آوردند و مردم را به مثابه بردگان، به خدمت های بی حد و حصر وادار ساختند، برخی از دانشوران دینی هم به آنها تاسی نموده همان شیوه و سیره شاهان را، که ادعای دینداری شان در صحائف تاریخ ثبت است، پیشه کردند. چه کسی جز این فرقه، امت واحده و دین واحد را به امم مختلفه متباغضه، و ادیان متناقصه متباینه مبدل ساخت؟!   چهارده قرن از عمر اسلام می گذرد و همه ساله کنگره حج برقرار می گردد و عده ای از علمای امت هم هر ساله در این عبادت اجتماعی شرکت کرده اند آیا شده است که یک بار، به منظور رفع اختلاف و ایجاد وحدت، انجمنی تشکیل داده باشند دست ؟! آیا یک مساله اعتقادی یا فقهی که مابین آنها محل خلاف بوده، مطرح نموده و خلاف را به وفاق منتهی ساخته اند ؟! نقل از کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت الله غروی اصفهانی

ز اخوان راضیم تا دیدم انصاف خریداران

گوارا کرد بر من چاه را، از قیمت افتادن

صائب تبریزی

سازندگان، در اجتماع هایِ عقب افتاده،
در زمان حیات خیری نمی بینند 
و این جهان از پاداش آنها ناتوان است
و موفقیت از آن ویرانگران است.
آیت الله سیدرضا صدر

 

حرف اهل درد را صائب به بی دردان مگوی
پیش خواب آلودگان کوته کن این افسانه را

 

عارفان دشوارها را بر خود آسان می کنند
کارهای سهل را دشوار می سازیم ما
صائب

 

سیاوش کسرایی

جهان پهلوانا صفای تو باد
دل مهرورزان سرای تو باد ...
به تو آفرین کسان پایدار
دعای عزیزان تو را یادگار

روانت پرستنده راستی
زبانت گریزنده از کاستی
...
درودم تو را باد و بدرود هم
یکی مانده بشنو تو از بیش و کم

که مردی نه درتندی تیشه است
که در پاکی جان و اندیشه است

 

صائب از ما کنج عزلت را به زر نتوان خرید
عشرت روی زمین در خانه می یابیم ما

 

هرکه دولت یافت، شست از لوح خاطر نام ما
اوج دولت طاق نسیان است در ایّام ما
صائب

 

از تلاش وصل بر ما زندگانی تلخ بود
شد ز حُسن عاقبت دردِ طلب، مطلوب ما
هست در هر نقطه ای پوشیده صد طومار حرف
سرسری چون خامه صائب مگذر از مکتوب ما

گر به کنار آسمان، چون تو برآید اختری

روی بپوشد آفتاب از نظرش به معجری

سعدی